Het is begin januari en de binnenplaats weerkaatst de geluiden van jonge, enthousiaste kinderen. Kinderen van verschillende scholen ontmoeten elkaar weer na twee weken kerstvakantie. Ze hebben er duidelijk zin in en wij ook!
We gaan snel naar boven, alle trappen op tot de vertelkamer. De kinderen weten dat er ‘iets’ gaat komen, maar ze weten nog niet wat. Vol verwachting nemen ze plaats op oude schoolstoeltjes, opgesteld in een halve kring, hun gezichten gericht op de verteltafel. Hier komt een verhaal, elke week weer. Veelal uitgebeeld in een tafelspel, soms een schimmenspel en dan weer eens een stukje toneel. Ook de kamishibai, een Japanse vertelkast, is de kinderen niet vreemd.
Maar vandaag is er iets nieuws, er staat een enorme poppenkast.
Het belletje rinkelt, de gordijntjes gaan open, de kinderen zijn vol verwachting. Het gaat beginnen, het poppenspel. De kinderen kijken en luisteren met open mond. Ze lachen en ze roepen: ‘Jan Klaassen, Jan Klaassen…’ Ze worden meegezogen, mee de poppenkast in, mee in het verhaal dat levendig wordt uitgespeeld.
En dan is het stil, heel even maar. Het verhaal is uit, hier en daar een diepe zucht, gevolgd door een applaus voor onze poppenspeelster. Sommigen werpen alvast een nieuwsgierige blik door het raam dat een kijkje geeft in het lager liggende atelier. Staat er al iets gereed?
De kinderen weten wat hun te doen staat. Trap af, elkaar helpen met het strikken van de schorten en een plekje zoeken aan de grote tafel; klaar voor de instructie! Het nieuwe thema ‘Allemaal poppenkast’ is net gelanceerd en we gaan poppenkastpoppen maken. De basis is voor iedereen gelijk: een houten lepel, kranten, afplaktape en een kommetje papier-maché pulp. De kinderen zijn vrij om te creëren. Ter inspiratie staat er een tiental oude handpoppen op de tafel.
Ze worden bekeken en het mag duidelijk zijn dat het om karikaturen gaat. Geen mens heeft zo’n neus als Jan Klaassen. En dat is fijn, het hoeft dus niet te kloppen, alles is goed. De kinderen gaan aan de slag en er ontstaat van alles: Jan Klaassen, Katrijn, agent. Maar er komen ook prinsessen, clowns en verschillende dieren. Er wordt naar hartenlust gecreëerd en de eerste poppenhoofden zijn gereed. Niks meer aan doen! Naam erop en drogen maar. Tot de volgende week.
Handen worden gewassen, schorten opgehangen en dan gaan we weer naar boven, naar de vertelkamer om af te ronden. Daar spelen we samen het spel ‘Ik stond laatst voor een poppenkraam’. De eerste ouders staan alweer buiten, veel te snel naar ieders zin. ‘Hè, nu al?’
Wat we die middag in januari nog niet wisten is dat het thema ‘Allemaal poppenkast’ de kinderen en onszelf zo zou enthousiasmeren en inspireren. Het idee om zelf poppenkasten te maken komt vanuit de kinderen. En ja, met een auto vol bananendozen brengen we dit idee tot uitvoering. Uiteindelijk werken we 6 weken aan dit thema. Elke week een nieuwe voorstelling, een nieuw poppenkastverhaal, uiteindelijk gespeeld met de poppen van de kinderen. De bananendozen transformeren tot prachtige poppenkasten.
Laagje op laagje, elke week een stukje meer. En dan is het klaar! Ieder heeft z’n eigen theatertje, compleet met gordijntjes. Vandaag mag het eindelijk mee naar huis, klaar voor gebruik. The show must go on!
En zo loopt een mooi thema ten einde. Iets nieuws is alweer bedacht, we gaan toveren met Hennie de Heks. Met een beetje (veel) magie, want daar houden we van! Abracadabra…
